តុក្កតាដែលចង់ក្លាយជាខ្លួនឯង

នៅក្នុងរោងចក្រប្រដាប់លេងដ៏ធំមួយ មាននារីអន្ដរ ឈ្មោះ លីណា ដែលធ្វើការនៅក្នុងបន្ទប់គ្រប់គ្រងម៉ាស៊ីន។ រោងចក្រនេះផលិតតុក្កតាដែលមានភ្នែកភ្លឺ និងសំឡេងសើច ប៉ុន្តែលីណាមានអារម្មណ៍ថា ម៉ាស៊ីនកំពុងគ្រប់គ្រងនាង មិនមែននាងគ្រប់គ្រងម៉ាស៊ីនទេ។ រាល់ព្រឹក នាងត្រូវបញ្ចូលលេខកូដដដែលៗ ហើយមើលអេក្រង់ដែលបង្ហាញតែពណ៌ប្រផេះ។ នាងមានអារម្មណ៍ថាដូចជាម៉ាស៊ីនមួយដែរ ដែលគ្មានសេរីភាពក្នុងការគិត។

ថ្ងៃមួយ ម៉ាស៊ីនធំមួយបានខូច ហើយលីណាត្រូវបានបញ្ជាឱ្យជួសជុលវា។ នាងបើកគម្របម៉ាស៊ីន ហើយឃើញខ្សែភ្លើងជាច្រើនដែលមានពណ៌ផ្សេងៗ។ ភ្លាមៗនោះ អេក្រង់បានបង្ហាញសារមួយថា «អ្នកមិនមែនជាមនុស្សទេ អ្នកគឺជាផ្នែកមួយនៃម៉ាស៊ីន»។ លីណាភ័យរន្ធត់ ព្រោះនាងចាប់ផ្តើមជឿថាវាជាការពិត។ នាងមើលដៃរបស់នាង ហើយឃើញស្នាមប្រេះតូចៗដូចជាប្លាស្ទិក។ នាងស្រែករកជំនួយ ប៉ុន្តែគ្មាននរណាឮទេ ព្រោះរោងចក្រនៅស្ងាត់។