រឿងនាគ និង ប៉េរ៉ាមីដដែលភ្លេចព្រះអាទិត្យ

នៅក្នុងជម្រៅនៃវាលខ្សាច់ដែលគ្មានទីបញ្ចប់ មានប៉េរ៉ាមីដបុរាណមួយឈរស៊ីជម្ពូ ដែលត្រូវបានគេបំភ្លេចចោលអស់ជាច្រើនសតវត្ស។ រចនាសម្ព័ន្ធថ្មភក់ដ៏ធំសម្បើមនេះ មានសិលាចារឹកដែលពណ៌នាអំពីពិធីសាសនាអាថ៌កំបាំង និងរឿងព្រេងអំពីនាគដែលជាអ្នកថែរក្សាចំណេះដឹងលាក់កំបាំង។ អ្នកបុរាណវិទូវ័យក្មេងម្នាក់ឈ្មោះ សុខា បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីនោះ ដោយសង្ឃឹមថានឹងស្វែងរកការពិតដែលលាក់ទុកនៅក្នុងរឿងព្រេងនោះ។ ប៉ុន្តែនាងមិនដឹងថា ប៉េរ៉ាមីដនេះជាទីតាំងនៃអំពើអាក្រក់ដែលកំពុងតែភ្ញាក់ឡើង។

នៅពេលចូលទៅដល់ច្រកចូល សុខាបានជួបនឹងបុរសចំណាស់ម្នាក់ដែលមានភ្នែកភ្លឺដូចភ្លើង ហើយស្លៀកពាក់ខោអាវពណ៌ខ្មៅស្រអាប់។ គាត់បានព្រមាននាងថា «កុំចូលទៅក្នុងនោះ ព្រោះមានវិញ្ញាណអាក្រក់ដែលនឹងលេបត្របាក់ព្រលឹងអ្នក»។ សុខាមិនជឿ ហើយបានឆ្លើយតបដោយចិត្តក្លាហានថា «ខ្ញុំមកដើម្បីស្វែងរកចំណេះដឹង មិនមែនដើម្បីភ័យខ្លាចឡើយ»។ នាងបានបន្តដំណើរចូលទៅក្នុងផ្លូវរូងក្រោមដី ដែលមានពន្លឺភ្លើងពណ៌ខៀវស្រអាប់ចេញពីជញ្ជាំង។ សំឡេងខ្សឹបខ្សៀវដ៏គួរឱ្យខ្លាចបានបន្លឺឡើង ប៉ុន្តែនាងបានបន្តទៅមុខដោយចិត្តមុតមាំ។