អូនីកូនក្នុងព្យុះប្រាសាទវ៉ាំពែរ

នៅក្នុងរាត្រីដ៏ងងឹតមួយ ព្យុះដ៏កំណាចបានបោកបក់ទៅលើប្រាសាទវ៉ាំពែរ។ ខ្យល់បក់បោកខ្លាំង រហូតដល់បង្អួចកែវរបស់ប្រាសាទបានបែកខ្ទេចខ្ទី ហើយភ្លៀងក៏បានធ្លាក់ចូលមកក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវយ៉ាងច្រើន។ នៅក្នុងបន្ទប់នោះ មានអូនីកូនមួយកំពុងលាក់ខ្លួននៅក្រោមតុចាស់មួយ ដោយញ័ររន្ធត់ពីសំឡេងផ្គរលាន់។ វាមិនដែលឃើញព្យុះដ៏គួរឱ្យខ្លាចបែបនេះពីមុនមកទេ ហើយវាក៏មិនដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វីដែរ។

ភ្លាមៗនោះ ទ្វារធំរបស់ប្រាសាទក៏បានបើកដោយកម្លាំងខ្យល់ ហើយមានសត្វប្រចៀវហើរចូលមកក្នុងបន្ទប់។ អូនីកូនភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះវាធ្លាប់បានឮរឿងអំពីប្រាសាទវ៉ាំពែរថាជាកន្លែងរបស់សត្វចម្លែក។ ប៉ុន្តែពេលវាមើលឃើញសត្វប្រចៀវនោះជិត វាដឹងថាវាកំពុងរងរបួស ហើយកំពុងព្យាយាមហោះទៅរកទីជំរក។ អូនីកូនមានចិត្តអាណិត ហើយភ្លេចការភ័យខ្លាចរបស់ខ្លួន ដោយសម្រេចចិត្តជួយសត្វប្រចៀវនោះ។ វាបានរើសសត្វប្រចៀវដាក់លើដៃ ហើយរកកន្លែងស្ងួតមួយសម្រាប់វា។