នៅក្នុងភូមិតូចមួយក្បែរវាលខ្សាច់ មានក្មេងប្រុសម្នាក់ឈ្មោះ វីរៈ ដែលល្បីល្បាញដោយសារការចង់ដឹងចង់ឃើញរបស់គាត់។ គាត់តែងតែស្តាប់រឿងរ៉ាវអំពីប៉េរ៉ាមីដបុរាណ ដែលលាក់កំណប់ និងអាថ៌កំបាំងជាច្រើន។ ថ្ងៃមួយ គាត់បានសម្រេចចិត្តចូលទៅក្នុងប៉េរ៉ាមីដដ៏ធំ ដែលត្រូវបានគេបោះបង់ចោលអស់ជាច្រើនសតវត្ស។ ទោះបីជាមានការព្រមានពីអ្នកភូមិក៏ដោយ ក៏វីរៈមានជំនឿថា សកម្មភាពរបស់គាត់នឹងនាំមកនូវការរកឃើញដ៏អស្ចារ្យ។
នៅពេលដែលគាត់បានដើរចូលទៅក្នុងរូងងងឹត ភាពស្ងៀមស្ងាត់បានគ្របដណ្តប់ជុំវិញគាត់ ហើយមានតែសំឡេងជើងរបស់គាត់ប៉ុណ្ណោះដែលបន្លឺឡើង។ ជញ្ជាំងត្រូវបានតុបតែងដោយចម្លាក់បុរាណ ដែលបង្ហាញពីរឿងរ៉ាវរបស់ស្តេច និងអាទិទេព។ រំពេចនោះ ភ្លើងពិលរបស់គាត់បានរលត់ ទុកឱ្យគាត់នៅក្នុងភាពងងឹតទាំងស្រុង។ ការភ័យខ្លាចបានកើតឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់ ប៉ុន្តែគាត់បានរំលឹកខ្លួនឯងថា ការភ័យខ្លាចមិនអាចជួយគាត់បានទេ។